من عاشق ساختنم ...همیشه دوست دارم علایقم رو بسازمبذار یه ذره بیشتر توضیح بدممثلاً اگر «آرامش» میخوامنمیرم دنبالش که یه جایی پیداش کنمهر جایی که هستم میسازمش.حتی یادمه زمانی که بچه بودمهمه بچه ها میرفتن چند محله اونور تر که تو زمین فوتبال خط کشی شده ، بازی کنن ولی من میموندم تو محله خودمون و تنهایی زمینو خط کشی میکردم دستام زخمی می شد ، آخرش هم همه خطا کج و معوج میشد .وقتی بچه ها بر می گشتن ، همه بهم قه قه می خندیدن و منم با چشمای گریون و لباسای سر تا پا خاکی بر می گشتم خونه.وقتی هم میرسیدم خونه ، وقتی مامانم شلوار پاره شدم رو می دید مفصل کتکم میزد .ولی دوباره فرداش ، همون کارو تکرار می کردم.انقد پا فشاری کردم تا بعد از یک ماه یه زمین فوتبال حرفه ای تو محلمون داشتیم و بچه هایی که از شرمندگی نمی دونستن چی بگن !و از همه مهمتر وقتی تو آفتاب داغ ، بعد از چند ماه خطاش پاک میشد ، فقط من بودم که می تونستم درستش کنم

مرا برای دزدیدن تکه نانی به زندان انداختند و پانزده سال در آنجا نان مجانی خوردم! این دیگر چه دنیایی است؟اغلب مردم تعریف و تمجیدها را ظرف چند دقیقه فراموش میکننداما یک اهانت را سال ها به خاطر میسپارند …!آن ها مانند آشغال جمع کن هایی هستند کههنوز توهینی را که مثلا بیست سال پیش به آنها شده با خود حمل میکنندو بوی ناخوشایند این زباله ها همواره آنان را میآزارد …!برای شادبودن باید بر «افکار شاد» تمرکز کنید و باید ذهن خود را اززبالههای تنفر، خشم، نگرانی و ترس رها کنید …!سالها گذشت تا من فهمیدم آدمها احتیاج دارن سفر برن. احتیاج دارن از زندگی لذت ببرن و لذت بردن برای آدمها متفاوت معنی میشه…یکی از ﻫﻴﺎت امام حسین لذت میبره یکی از مهمونی رفتن. یکی تو سفر مکه اقناع میشه یکی تو سفر تایلند.اینا همشون برای من آدمهای محترمی هستن.سالها گذشت تا من فهمیدم نباید به دلخوشی های آدمها گیر بدهمچون آدمها با همین دلخوشی ها سختی های زندگی رو تحمل میکنن.لطفا به دلخوشی دیگران گیر ندهید !

نماز چیست ؟ - مجالی برای خاراندن !مفاصل سر انگشت را فشاراندنبه یاد درد و بدهکاری و غم افتادنبه ذهن خود همه را یک به یک شماراندندر اوج کسب تمرکز٬ مگس اگر آمدبه یاری سر و دست و دماغ ٬ تاراندن !به وقت گفتن مدٍٍٍّ الف - والضالین -به فیلم و سی دی و دیش دیش ٬ دل سپاراندنهمیشه بین یک و دو ٬ فجیع شکّیدنچاهار رکعت خود را ٬ دوتا گزاراندنبه هر طرف نظری ٬ بلکه جفت گردد جورکه در نماز فراداست ٬ چشم چاراندن !اگر که سوسک غریبی به جانماز افتاددو پای قرض نموده ٬ بدن فراراندن !ریا کنیم و ریآست کنیم و خوش باشیماگر شود که به مسجد دو چشم باراندن !